Η Φυσική μάς βοηθά να κατανοήσουμε πώς κινούνται τα αντικείμενα γύρω μας, και δύο θεμελιώδεις έννοιες σε αυτή την κατανόηση είναι η ταχύτητα και η επιτάχυνση. Αν και συχνά συγχέονται στην καθημερινή γλώσσα, έχουν πολύ συγκεκριμένες και διαφορετικές σημασίες στη Φυσική.
Η **ταχύτητα (velocity)** είναι ένα διανυσματικό φυσικό μέγεθος που περιγράφει τόσο το πόσο γρήγορα κινείται ένα αντικείμενο όσο και προς ποια κατεύθυνση. Για παράδειγμα, ένα αυτοκίνητο που κινείται με 60 χιλιόμετρα την ώρα προς βορρά έχει μια συγκεκριμένη ταχύτητα. Η μονάδα μέτρησης της ταχύτητας στο Διεθνές Σύστημα Μονάδων (SI) είναι τα μέτρα ανά δευτερόλεπτο (m/s). Η ταχύτητα είναι ο ρυθμός μεταβολής της θέσης ενός αντικειμένου. Αν ένα αντικείμενο κινείται με σταθερή ταχύτητα, σημαίνει ότι διανύει ίσες αποστάσεις σε ίσους χρόνους και διατηρεί σταθερή κατεύθυνση.
Η **επιτάχυνση (acceleration)** είναι επίσης ένα διανυσματικό φυσικό μέγεθος και περιγράφει τον ρυθμό μεταβολής της ταχύτητας ενός αντικειμένου. Αυτό σημαίνει ότι ένα αντικείμενο επιταχύνει αν αλλάζει είτε το μέτρο της ταχύτητάς του (π.χ. επιταχύνει ή φρενάρει) είτε την κατεύθυνσή του (π.χ. στρίβει σε μια στροφή), είτε και τα δύο. Η μονάδα μέτρησης της επιτάχυνσης στο SI είναι τα μέτρα ανά δευτερόλεπτο στο τετράγωνο (m/s²). Η επιτάχυνση είναι αυτό που νιώθουμε όταν ένα αυτοκίνητο «κολλάει» στην πλάτη μας όταν επιταχύνει ή μας «πετάει» μπροστά όταν φρενάρει.
Η βασική διαφορά λοιπόν είναι ότι η **ταχύτητα** μας λέει πώς κινείται ένα αντικείμενο σε μια δεδομένη στιγμή, ενώ η **επιτάχυνση** μας λέει πώς αλλάζει αυτή η κίνηση. Ένα αντικείμενο μπορεί να έχει μεγάλη ταχύτητα αλλά μηδενική επιτάχυνση (π.χ. ένα αεροπλάνο που πετάει με σταθερή ταχύτητα σε ευθεία γραμμή), ή να έχει μηδενική ταχύτητα αλλά μεγάλη επιτάχυνση (π.χ. ένα αντικείμενο που μόλις ξεκινάει από την ηρεμία).
