Η δεύτερη κλίση στα Αρχαία Ελληνικά περιλαμβάνει ουσιαστικά αρσενικά, θηλυκά και ουδέτερα. Τα αρσενικά και θηλυκά λήγουν συνήθως σε -ος στην ονομαστική ενικού, ενώ τα ουδέτερα σε -ον. Είναι σημαντικό να θυμάσαι ότι η κλητική ενικού των αρσενικών λήγει σε -ε (π.χ. ὦ λόγε), ενώ των θηλυκών και ουδετέρων συμπίπτει με την ονομαστική.
Ας δούμε αναλυτικά τις καταλήξεις:
**Αρσενικά και Θηλυκά (π.χ. ὁ λόγος, ἡ νῆσος)**
* **Ενικός Αριθμός:**
* Ονομαστική: -ος (ὁ λόγος)
* Γενική: -ου (τοῦ λόγου)
* Δοτική: -ῳ (τῷ λόγῳ)
* Αιτιατική: -ον (τὸν λόγον)
* Κλητική: -ε (ὦ λόγε) / -ος (ὦ νῆσος)
* **Πληθυντικός Αριθμός:**
* Ονομαστική: -οι (οἱ λόγοι)
* Γενική: -ων (τῶν λόγων)
* Δοτική: -οις (τοῖς λόγοις)
* Αιτιατική: -ους (τοὺς λόγους)
* Κλητική: -οι (ὦ λόγοι)
**Ουδέτερα (π.χ. τὸ δῶρον)**
* **Ενικός Αριθμός:**
* Ονομαστική: -ον (τὸ δῶρον)
* Γενική: -ου (τοῦ δώρου)
* Δοτική: -ῳ (τῷ δώρῳ)
* Αιτιατική: -ον (τὸ δῶρον)
* Κλητική: -ον (ὦ δῶρον)
* **Πληθυντικός Αριθμός:**
* Ονομαστική: -α (τὰ δῶρα)
* Γενική: -ων (τῶν δώρων)
* Δοτική: -οις (τοῖς δώροις)
* Αιτιατική: -α (τὰ δῶρα)
* Κλητική: -α (ὦ δῶρα)
Είναι σημαντικό να θυμάσαι ότι τα ουδέτερα ουσιαστικά έχουν πάντα τις ίδιες καταλήξεις στην Ονομαστική, Αιτιατική και Κλητική, τόσο στον ενικό όσο και στον πληθυντικό αριθμό. Επίσης, στην Ονομαστική, Αιτιατική και Κλητική πληθυντικού, τα ουδέτερα λήγουν πάντα σε -α.
