Ποια είναι η βασική διαφορά μεταξύ καθοριστικών (defining) και μη καθοριστικών (non-defining) αναφορικών προτάσεων;

Οι καθοριστικές προτάσεις δίνουν απαραίτητες πληροφορίες για την κατανόηση του ουσιαστικού και δεν χρησιμοποιούν κόμματα. Αντίθετα, οι μη καθοριστικές δίνουν επιπρόσθετες, μη απαραίτητες πληροφορίες και διαχωρίζονται πάντα με κόμματα. Επίσης, το 'that' χρησιμοποιείται μόνο σε καθοριστικές προτάσεις.

Μπορώ πάντα να παραλείψω το αναφορικό επίρρημα;

Όχι, μπορείς να το παραλείψεις μόνο όταν λειτουργεί ως αντικείμενο της αναφορικής πρότασης και η πρόταση είναι καθοριστική. Αν το αναφορικό είναι το υποκείμενο της αναφορικής πρότασης, ή αν η πρόταση είναι μη καθοριστική, δεν μπορεί να παραλειφθεί.

Υπάρχουν άλλα αναφορικά επιρρήματα εκτός από τα who, which, that;

Ναι, υπάρχουν και άλλα, όπως το **whose** (για κτήση), το **where** (για τόπο), το **when** (για χρόνο) και το **why** (για λόγο). Αυτά χρησιμοποιούνται για να δώσουν πιο συγκεκριμένες πληροφορίες σχετικά με την κτήση, τον τόπο, τον χρόνο ή τον λόγο αντίστοιχα.

Πώς χρησιμοποιούνται οι αναφορικές προτάσεις (who, which, that);

Οι αναφορικές προτάσεις (relative clauses) είναι ένα θεμελιώδες κομμάτι της αγγλικής γραμματικής που μας επιτρέπει να προσθέτουμε επιπλέον πληροφορίες για ένα ουσιαστικό (πρόσωπο, ζώο ή πράγμα) σε μια πρόταση, χωρίς την ανάγκη να ξεκινήσουμε μια νέα. Λειτουργούν σαν επίθετα, εμπλουτίζοντας την περιγραφή του ουσιαστικού που αναφέρονται, χρησιμοποιώντας λέξεις όπως who, which και that.

Τι είναι οι Αναφορικές Προτάσεις;

Οι αναφορικές προτάσεις, γνωστές και ως relative clauses ή adjective clauses, είναι εξαρτημένες προτάσεις που ξεκινούν με ένα αναφορικό επίρρημα ή αντωνυμία (όπως who, whom, whose, which, that, where, when, why) και τροποποιούν ένα ουσιαστικό ή μια αντωνυμία στην κύρια πρόταση. Ουσιαστικά, μας δίνουν περισσότερες λεπτομέρειες για το αντικείμενο, το πρόσωπο ή το μέρος για το οποίο μιλάμε, κάνοντας την πρόταση πιο συγκεκριμένη και περιγραφική. Στην ελληνική γλώσμα, αντιστοιχούν σε προτάσεις που ξεκινούν με «που», «ο οποίος/η οποία/το οποίο», «του οποίου/της οποίας/του οποίου», κ.λπ.

Υπάρχουν δύο βασικοί τύποι αναφορικών προτάσεων:

Καθοριστικές (Defining Relative Clauses): Παρέχουν απαραίτητες πληροφορίες για την κατανόηση του ουσιαστικού. Αν αφαιρεθούν, το νόημα της πρότασης αλλάζει ή γίνεται ασαφές. Δεν χρησιμοποιούν κόμματα.
Μη Καθοριστικές (Non-Defining Relative Clauses): Παρέχουν επιπρόσθετες, μη απαραίτητες πληροφορίες. Αν αφαιρεθούν, το βασικό νόημα της πρότασης παραμένει ανέπαφο. Διαχωρίζονται πάντα με κόμματα.

Οι Βασικοί Κανόνες Χρήσης των Who, Which, That

Η επιλογή του σωστού αναφορικού εξαρτάται από το αν αναφερόμαστε σε πρόσωπο, πράγμα/ζώο και από τον τύπο της αναφορικής πρότασης (καθοριστική ή μη καθοριστική).

Χρήση του Who

Το who χρησιμοποιείται αποκλειστικά για πρόσωπα. Μπορεί να λειτουργεί ως υποκείμενο ή αντικείμενο της αναφορικής πρότασης.

Ως υποκείμενο: "The student who answered the question got an A." (Ο μαθητής που απάντησε την ερώτηση πήρε Άριστα.)
Ως αντικείμενο: "The man who I saw yesterday was my old teacher." (Ο άντρας που είδα χθες ήταν ο παλιός μου δάσκαλος.)

Χρήση του Which

Το which χρησιμοποιείται για πράγματα και ζώα. Μπορεί επίσης να λειτουργεί ως υποκείμενο ή αντικείμενο της αναφορικής πρότασης.

Ως υποκείμενο: "This is the book which won an award." (Αυτό είναι το βιβλίο που κέρδισε ένα βραβείο.)
Ως αντικείμενο: "The car which I bought last year is very reliable." (Το αυτοκίνητο που αγόρασα πέρυσι είναι πολύ αξιόπιστο.)

Χρήση του That

Το that είναι πολύ ευέλικτο και μπορεί να χρησιμοποιηθεί τόσο για πρόσωπα όσο και για πράγματα/ζώα. Ωστόσο, η χρήση του περιορίζεται στις καθοριστικές αναφορικές προτάσεις (defining relative clauses).

Για πρόσωπα (καθοριστική): "The girl that lives next door is very friendly." (Το κορίτσι που μένει δίπλα είναι πολύ φιλικό.)
Για πράγματα/ζώα (καθοριστική): "This is the movie that everyone is talking about." (Αυτή είναι η ταινία που όλοι μιλάνε.)

Σημαντική Σημείωση: Σε μη καθοριστικές αναφορικές προτάσεις, ΔΕΝ χρησιμοποιούμε ποτέ το that. Εκεί χρησιμοποιούμε μόνο who για πρόσωπα και which για πράγματα/ζώα, πάντα με κόμματα.

Μη καθοριστική (πρόσωπο): "My brother, who lives in London, is a doctor." (Ο αδελφός μου, ο οποίος μένει στο Λονδίνο, είναι γιατρός.)
Μη καθοριστική (πράγμα): "My old car, which was a Ford, broke down yesterday." (Το παλιό μου αυτοκίνητο, το οποίο ήταν Ford, χάλασε χθες.)

Παράλειψη Αναφορικής Αντωνυμίας

Σε πολλές περιπτώσεις, όταν το αναφορικό επίρρημα (who, which, that) λειτουργεί ως αντικείμενο της αναφορικής πρότασης (και όχι ως υποκείμενο), μπορεί να παραλειφθεί, ειδικά στην καθομιλουμένη. Αυτό ισχύει μόνο για τις καθοριστικές αναφορικές προτάσεις.

"This is the book (which/that) I read last week." (Αυτό είναι το βιβλίο που διάβασα την προηγούμενη εβδομάδα.)
"The man (who/that) I met at the party was very interesting." (Ο άντρας που γνώρισα στο πάρτι ήταν πολύ ενδιαφέρων.)

Βήμα-Προς-Βήμα Οδηγός Χρήσης

Ακολουθήστε αυτά τα βήματα για να σχηματίσετε σωστά μια αναφορική πρόταση:

Εντόπισε το ουσιαστικό: Ποιο ουσιαστικό στην κύρια πρόταση θέλεις να περιγράψεις ή να δώσεις επιπλέον πληροφορίες;
- Παράδειγμα: "I saw the girl. She was wearing a red dress."
Αποφάσισε τον τύπο της πληροφορίας: Είναι η πληροφορία απαραίτητη για την κατανόηση του ουσιαστικού (καθοριστική) ή είναι απλώς επιπρόσθετη (μη καθοριστική); Αυτό θα καθορίσει αν θα χρησιμοποιήσεις κόμματα και αν μπορείς να χρησιμοποιήσεις το that.
- Παράδειγμα: Αν υπάρχουν πολλές κοπέλες και πρέπει να την ξεχωρίσεις, είναι καθοριστική. Αν είναι η μοναδική κοπέλα και απλά προσθέτεις μια λεπτομέρεια, είναι μη καθοριστική.
Επίλεξε το κατάλληλο αναφορικό: Βάσει του ουσιαστικού (πρόσωπο ή πράγμα/ζώο) και του τύπου της πρότασης.
- Για πρόσωπα: who (πάντα), that (μόνο σε καθοριστικές).
- Για πράγματα/ζώα: which (πάντα), that (μόνο σε καθοριστικές).
Τοποθέτησε την αναφορική πρόταση: Η αναφορική πρόταση τοποθετείται αμέσως μετά το ουσιαστικό που περιγράφει.
Πρόσθεσε κόμματα (αν χρειάζεται): Αν η πρόταση είναι μη καθοριστική, βάλε κόμμα πριν από το αναφορικό και, αν η αναφορική πρόταση δεν είναι στο τέλος της κύριας, και ένα κόμμα μετά το τέλος της αναφορικής πρότασης.
Εξέτασε την παράλειψη: Αν το αναφορικό λειτουργεί ως αντικείμενο στην καθοριστική πρόταση, μπορείς να το παραλείψεις.

Λυμένα Παραδείγματα

Παράδειγμα 1: Καθοριστική πρόταση για πρόσωπο

Προτάσεις: "The woman lives next door. She helped me." (Η γυναίκα μένει δίπλα. Αυτή με βοήθησε.)

Βήματα:

Ουσιαστικό: The woman.
Τύπος πληροφορίας: Απαραίτητη (καθοριστική), καθώς προσδιορίζουμε ποια γυναίκα.
Αναφορικό: who (για πρόσωπο) ή that (για καθοριστική).
Τοποθέτηση: Μετά το "The woman".
Κόμματα: Όχι (καθοριστική).
Παράλειψη: Όχι, γιατί το who είναι υποκείμενο της αναφορικής πρότασης ("who helped me").

Λύση: "The woman who helped me lives next door." ή "The woman that helped me lives next door."

Παράδειγμα 2: Καθοριστική πρόταση για πράγμα με παράλειψη

Προτάσεις: "I liked the movie. You recommended it." (Μου άρεσε η ταινία. Εσύ τη σύστησες.)

Βήματα:

Ουσιαστικό: The movie.
Τύπος πληροφορίας: Απαραίτητη (καθοριστική).
Αναφορικό: which (για πράγμα) ή that (για καθοριστική).
Τοποθέτηση: Μετά το "The movie".
Κόμματα: Όχι.
Παράλειψη: Ναι, γιατί το αναφορικό θα είναι αντικείμενο της αναφορικής πρότασης ("you recommended it").

Λύση: "I liked the movie which you recommended." ή "I liked the movie that you recommended." ή "I liked the movie you recommended."

Παράδειγμα 3: Μη καθοριστική πρόταση για πρόσωπο

Προτάσεις: "My best friend is coming to visit. He lives in Canada." (Ο καλύτερος μου φίλος έρχεται να με επισκεφτεί. Αυτός ζει στον Καναδά.)

Βήματα:

Ουσιαστικό: My best friend.
Τύπος πληροφορίας: Επιπρόσθετη (μη καθοριστική), καθώς ο "best friend" είναι ήδη προσδιορισμένος.
Αναφορικό: who (για πρόσωπο). Όχι that σε μη καθοριστικές.
Τοποθέτηση: Μετά το "My best friend".
Κόμματα: Ναι, πριν και μετά την αναφορική πρόταση.
Παράλειψη: Όχι, γιατί το who είναι υποκείμενο της αναφορικής πρότασης ("who lives in Canada").

Λύση: "My best friend, who lives in Canada, is coming to visit."