Η αρχή διατήρησης της ορμής είναι μία από τις θεμελιώδεις αρχές της Φυσικής και δηλώνει ότι, σε ένα απομονωμένο σύστημα, η συνολική ορμή παραμένει σταθερή. Αυτό σημαίνει ότι η συνολική ορμή του συστήματος πριν από ένα γεγονός (π.χ. σύγκρουση, έκρηξη) είναι ίση με τη συνολική ορμή του συστήματος μετά το γεγονός. Η ορμή ενός σώματος ορίζεται ως το γινόμενο της μάζας του επί την ταχύτητά του (p = m * v) και είναι διανυσματικό μέγεθος, που σημαίνει ότι έχει τόσο μέτρο όσο και κατεύθυνση.
Ένα «απομονωμένο σύστημα» είναι ένα σύστημα στο οποίο δεν ασκούνται εξωτερικές δυνάμεις ή, αν ασκούνται, η συνισταμένη τους είναι μηδέν. Για παράδειγμα, δύο μπίλιες που συγκρούονται σε ένα τραπέζι του μπιλιάρδου μπορούν να θεωρηθούν ένα απομονωμένο σύστημα ως προς την οριζόντια κατεύθυνση, εφόσον παραβλέψουμε την τριβή. Η αρχή αυτή είναι ιδιαίτερα χρήσιμη για την ανάλυση συγκρούσεων και εκρήξεων, όπου οι εσωτερικές δυνάμεις μεταξύ των σωμάτων είναι πολύ μεγαλύτερες από τυχόν εξωτερικές.
Μαθηματικά, η αρχή εκφράζεται ως: ΣP_αρχική = ΣP_τελική, όπου ΣP είναι το διανυσματικό άθροισμα των ορμών όλων των σωμάτων του συστήματος. Αυτό σημαίνει ότι αν έχουμε δύο σώματα, m1 και m2, με αρχικές ταχύτητες v1_αρχική και v2_αρχική, και τελικές ταχύτητες v1_τελική και v2_τελική, τότε ισχύει: m1*v1_αρχική + m2*v2_αρχική = m1*v1_τελική + m2*v2_τελική. Είναι κρίσιμο να θυμόμαστε ότι οι ταχύτητες είναι διανυσματικές και η κατεύθυνσή τους πρέπει να λαμβάνεται υπόψη.
Η αρχή διατήρησης της ορμής είναι θεμελιώδης για την κατανόηση πολλών φαινομένων, από την κίνηση των πυραύλων (όπου η ορμή του καυσίμου που εκτοξεύεται προς τα πίσω δίνει ώθηση στον πύραυλο προς τα εμπρός) μέχρι τις συγκρούσεις οχημάτων. Παρέχει ένα ισχυρό εργαλείο για την πρόβλεψη της κίνησης των σωμάτων μετά από αλληλεπιδράσεις, ακόμα και όταν άλλες αρχές, όπως η διατήρηση της κινητικής ενέργειας, δεν ισχύουν (π.χ. σε ανελαστικές συγκρούσεις).
