Η τριβή είναι μια δύναμη που αντιστέκεται στην κίνηση ή στην τάση για κίνηση δύο επιφανειών που έρχονται σε επαφή. Είναι μια δύναμη που ενεργεί πάντα παράλληλα προς τις επιφάνειες επαφής και αντίθετα στην κατεύθυνση της σχετικής κίνησης ή της επικείμενης κίνησης. Χωρίς την τριβή, θα ήταν αδύνατο να περπατήσουμε, να φρενάρουμε ένα αυτοκίνητο ή να κρατήσουμε αντικείμενα.
Διακρίνουμε δύο βασικά είδη τριβής: τη στατική τριβή, η οποία ενεργεί όταν τα σώματα δεν κινούνται αλλά υπάρχει τάση για κίνηση (π.χ., προσπαθούμε να σπρώξουμε ένα βαρύ κουτί αλλά δεν κινείται), και την κινητική τριβή, η οποία ενεργεί όταν τα σώματα κινούνται το ένα ως προς το άλλο (π.χ., το κουτί κινείται καθώς το σπρώχνουμε).
Οι κύριοι παράγοντες που επηρεάζουν το μέγεθος της δύναμης της τριβής είναι:
1. **Η φύση των επιφανειών επαφής:** Αυτός είναι ο σημαντικότερος παράγοντας. Εξαρτάται από το είδος των υλικών που έρχονται σε επαφή (π.χ., ξύλο, μέταλλο, λάστιχο) και την τραχύτητα ή ομαλότητά τους. Όσο πιο τραχιές είναι οι επιφάνειες, τόσο μεγαλύτερη είναι η τριβή. Για παράδειγμα, η τριβή μεταξύ λάστιχου και ασφάλτου είναι πολύ μεγαλύτερη από αυτή μεταξύ πάγου και πάγου.
2. **Η κάθετη δύναμη επαφής:** Είναι η δύναμη με την οποία πιέζονται οι δύο επιφάνειες μεταξύ τους. Στις οριζόντιες επιφάνειες, αυτή η δύναμη είναι συνήθως ίση με το βάρος του αντικειμένου. Όσο μεγαλύτερη είναι η κάθετη δύναμη (δηλαδή, όσο πιο «βαριά» πιέζονται οι επιφάνειες), τόσο μεγαλύτερη είναι και η τριβή. Γι' αυτό είναι πιο δύσκολο να σπρώξεις ένα βαρύ αντικείμενο από ένα ελαφρύ, ακόμα και αν είναι από το ίδιο υλικό.
Είναι σημαντικό να σημειωθεί ότι, σε γενικές γραμμές, η τριβή ΔΕΝ εξαρτάται από το εμβαδόν της επιφάνειας επαφής, εφόσον η κάθετη δύναμη παραμένει σταθερή. Αυτό σημαίνει ότι ένα τούβλο θα έχει την ίδια τριβή είτε το σπρώχνουμε από τη στενή είτε από την πλατιά του πλευρά, αρκεί το βάρος του να είναι το ίδιο.
