Η μετατροπή της δυναμικής ενέργειας σε κινητική είναι ένα θεμελιώδες φαινόμενο στη Φυσική, το οποίο συναντάμε καθημερινά. Η δυναμική ενέργεια είναι η ενέργεια που έχει ένα σώμα λόγω της θέσης του (π.χ. ύψος) ή της κατάστασής του (π.χ. ελατήριο). Αντίθετα, η κινητική ενέργεια είναι η ενέργεια που έχει ένα σώμα λόγω της κίνησής του, δηλαδή της ταχύτητάς του.
Η μετατροπή συμβαίνει όταν ένα σώμα που βρίσκεται σε κάποιο ύψος αφήνεται ελεύθερο να πέσει. Αρχικά, το σώμα έχει μέγιστη δυναμική ενέργεια (λόγω του ύψους του) και μηδενική κινητική ενέργεια (αφού είναι ακίνητο). Καθώς το σώμα αρχίζει να πέφτει, το ύψος του μειώνεται σταδιακά. Αυτή η μείωση του ύψους σημαίνει μείωση της δυναμικής του ενέργειας.
Ταυτόχρονα, καθώς το σώμα πέφτει, η ταχύτητά του αυξάνεται λόγω της βαρύτητας. Η αύξηση της ταχύτητας συνεπάγεται αύξηση της κινητικής του ενέργειας. Στην ιδανική περίπτωση, χωρίς αντιστάσεις όπως η αντίσταση του αέρα, η απώλεια δυναμικής ενέργειας είναι ίση με το κέρδος κινητικής ενέργειας. Αυτό είναι το λεγόμενο Νόμος Διατήρησης της Μηχανικής Ενέργειας, που δηλώνει ότι το άθροισμα της δυναμικής και της κινητικής ενέργειας παραμένει σταθερό σε ένα απομονωμένο σύστημα.
Έτσι, σε κάθε σημείο της πτώσης, η συνολική μηχανική ενέργεια διατηρείται. Όταν το σώμα φτάσει στο χαμηλότερο σημείο (π.χ. το έδαφος), η δυναμική του ενέργεια έχει μετατραπεί σχεδόν πλήρως σε κινητική ενέργεια (αν δεν έχει σταματήσει).
