Το αναπνευστικό σύστημα είναι υπεύθυνο για την ανταλλαγή αερίων, δηλαδή την πρόσληψη οξυγόνου και την αποβολή διοξειδίου του άνθρακα από το σώμα. Αποτελείται από μια σειρά οργάνων που συνεργάζονται αρμονικά για να επιτευχθεί αυτή η ζωτικής σημασίας λειτουργία. Η πορεία του αέρα ξεκινά από τη ρινική κοιλότητα ή το στόμα. Η ρινική κοιλότητα είναι προτιμότερη, καθώς ο αέρας φιλτράρεται από τρίχες, θερμαίνεται και υγραίνεται, προτού φτάσει στους πνεύμονες, προστατεύοντας έτσι το σύστημα από ξένα σωματίδια και ακραίες θερμοκρασίες.
Από εκεί, ο αέρας περνά στον φάρυγγα, έναν κοινό δρόμο για την τροφή και τον αέρα. Στη συνέχεια, εισέρχεται στον λάρυγγα, ο οποίος περιέχει τις φωνητικές χορδές και λειτουργεί ως πύλη, εμποδίζοντας την είσοδο τροφής στην τραχεία μέσω της επιγλωττίδας κατά την κατάποση. Η τραχεία είναι ένας σωλήνας που αποτελείται από χόνδρινους δακτυλίους σε σχήμα C, οι οποίοι την κρατούν ανοιχτή και επιτρέπουν την ελαστικότητα. Διακλαδίζεται σε δύο κύριους βρόγχους, έναν για κάθε πνεύμονα.
Οι βρόγχοι εισέρχονται στους πνεύμονες και διακλαδίζονται περαιτέρω σε μικρότερους σωλήνες, τα βρογχιόλια, τα οποία καταλήγουν σε μικροσκοπικούς σάκους, τις κυψελίδες. Οι κυψελίδες είναι το κύριο σημείο όπου πραγματοποιείται η ανταλλαγή αερίων: το οξυγόνο περνά από τις κυψελίδες στο αίμα των τριχοειδών αγγείων και το διοξείδιο του άνθρακα από το αίμα στις κυψελίδες για να αποβληθεί με την εκπνοή. Οι πνεύμονες είναι τα κύρια όργανα του συστήματος, ελαστικά και σπογγώδη, προστατευμένα μέσα στον θώρακα.
Τέλος, το διάφραγμα, ένας μεγάλος μυς που βρίσκεται κάτω από τους πνεύμονες, και οι μεσοπλεύριοι μύες μεταξύ των πλευρών, είναι απαραίτητοι για τη μηχανική της αναπνοής. Με τη σύσπαση και τη χαλάρωσή τους, προκαλούν την αλλαγή του όγκου της θωρακικής κοιλότητας, οδηγώντας στην εισπνοή και την εκπνοή.
