Η Ελλάδα, αν και μικρή χώρα, διαδραμάτισε έναν απρόσμενα σημαντικό ρόλο στον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, ιδιαίτερα στην αρχική του φάση, και υπέστη μια από τις βαρύτερες περιόδους Κατοχής στην ιστορία της. Η εμπλοκή της χώρας ξεκίνησε επίσημα στις 28 Οκτωβρίου 1940, όταν η φασιστική Ιταλία του Μουσολίνι απαίτησε την ελεύθερη διέλευση των στρατευμάτων της από ελληνικό έδαφος. Η άρνηση της Ελλάδας, το περίφημο «ΟΧΙ», οδήγησε στον Ελληνοϊταλικό Πόλεμο. Παρά την αριθμητική και υλική της κατωτερότητα, η Ελλάδα αντιστάθηκε σθεναρά και απώθησε τους Ιταλούς βαθιά στο αλβανικό έδαφος, σημειώνοντας την πρώτη νίκη των Συμμάχων κατά του Άξονα και ανυψώνοντας το ηθικό τους.
Η επιτυχία αυτή, ωστόσο, προκάλεσε την αντίδραση της ναζιστικής Γερμανίας. Τον Απρίλιο του 1941, η Γερμανία εισέβαλε στην Ελλάδα για να σώσει τους Ιταλούς συμμάχους της και να εξασφαλίσει τα νώτα της πριν την εισβολή στη Σοβιετική Ένωση. Παρά τη γενναία αντίσταση στις οχυρώσεις της Μακεδονίας (Γραμμή Μεταξά) και τη βοήθεια από βρετανικά και κοινοπολιτειακά στρατεύματα, η γερμανική υπεροχή ήταν συντριπτική. Η Μάχη της Κρήτης τον Μάιο του 1941 ήταν η τελευταία μεγάλη πράξη αντίστασης. Αν και η Κρήτη έπεσε μετά από σκληρές μάχες με Γερμανούς αλεξιπτωτιστές και την ηρωική αντίσταση του τοπικού πληθυσμού, οι απώλειες των Γερμανών ήταν τόσο μεγάλες που δεν επανέλαβαν ποτέ ανάλογη αεροπορική επιχείρηση.
Με την κατάληψη της χώρας, ξεκίνησε η περίοδος της Κατοχής (1941-1944). Η Ελλάδα μοιράστηκε σε τρεις ζώνες: τη γερμανική (Αθήνα, Κεντρική Μακεδονία, Κρήτη), την ιταλική (το μεγαλύτερο μέρος της ηπειρωτικής Ελλάδας και τα νησιά του Ιονίου) και τη βουλγαρική (Ανατολική Μακεδονία και Θράκη). Η Κατοχή χαρακτηρίστηκε από ακραία βία, εκτελέσεις, ολοκαυτώματα χωριών (όπως τα Καλάβρυτα και το Δίστομο) και μια τρομερή πείνα, ιδίως τον χειμώνα του 1941-42, που προκάλεσε εκατοντάδες χιλιάδες θανάτους. Οι κατακτητές λεηλάτησαν τον πλούτο της χώρας και επέβαλαν ένα καθεστώς τρόμου.
Παρά τις δυσκολίες, αναπτύχθηκε ένα ισχυρό αντιστασιακό κίνημα, τόσο εθνικό όσο και κομμουνιστικό (ΕΑΜ/ΕΛΑΣ, ΕΔΕΣ, ΕΚΚΑ), που διεξήγαγε δολιοφθορές, μάχες και παρενοχλήσεις κατά των δυνάμεων Κατοχής. Η ελληνική αντίσταση καθυστέρησε την επίθεση του Άξονα στη Σοβιετική Ένωση, συμβάλλοντας στην τελική έκβαση του πολέμου. Με την υποχώρηση των γερμανικών δυνάμεων από την Ελλάδα τον Οκτώβριο του 1944, η χώρα απελευθερώθηκε, αλλά αντιμετώπισε νέες εσωτερικές προκλήσεις, οδηγώντας στον Εμφύλιο Πόλεμο.
