Ο Ψυχρός Πόλεμος ήταν μια περίοδος έντασης και αντιπαράθεσης μεταξύ των Ηνωμένων Πολιτειών και της Σοβιετικής Ένωσης, καθώς και των αντίστοιχων συμμάχων τους, που ξεκίνησε αμέσως μετά το τέλος του Β' Παγκοσμίου Πολέμου. Η βασική αιτία ήταν η ιδεολογική διαμάχη μεταξύ του καπιταλισμού και της δημοκρατίας (Δύση) και του κομμουνισμού (Ανατολή), καθώς και η επιδίωξη γεωπολιτικής επιρροής από τις δύο υπερδυνάμεις.
Η αρχική φάση χαρακτηρίστηκε από την εδραίωση των σφαιρών επιρροής. Η Σοβιετική Ένωση επέβαλε κομμουνιστικά καθεστώτα στις χώρες της Ανατολικής Ευρώπης, δημιουργώντας αυτό που ο Ουίνστον Τσόρτσιλ αποκάλεσε «Σιδηρούν Παραπέτασμα». Σε απάντηση, οι ΗΠΑ υιοθέτησαν το Δόγμα Τρούμαν (1947), προσφέροντας οικονομική και στρατιωτική βοήθεια σε χώρες που απειλούνταν από τον κομμουνισμό, και το Σχέδιο Μάρσαλ, ένα πρόγραμμα οικονομικής ανασυγκρότησης για τη Δυτική Ευρώπη.
Η διαίρεση της Γερμανίας σε Ανατολική και Δυτική, καθώς και η κρίση του Βερολίνου (1948-1949), όπου οι Σοβιετικοί απέκλεισαν τις χερσαίες οδούς προς το Δυτικό Βερολίνο, αποτέλεσαν κομβικά σημεία. Η απάντηση της Δύσης ήταν η αερογέφυρα του Βερολίνου. Η κορύφωση της στρατιωτικής αντιπαράθεσης ήρθε με τη δημιουργία του ΝΑΤΟ (1949) από τις δυτικές χώρες και, ως απάντηση, του Συμφώνου της Βαρσοβίας (1955) από τις ανατολικές.
Ο Ψυχρός Πόλεμος δεν οδήγησε σε άμεση στρατιωτική σύγκρουση μεταξύ των δύο υπερδυνάμεων, αλλά εκδηλώθηκε μέσω πολέμων δι' αντιπροσώπων (όπως ο Πόλεμος της Κορέας), μιας κούρσας εξοπλισμών (ιδιαίτερα πυρηνικών), κατασκοπείας, προπαγάνδας και διαστημικού ανταγωνισμού. Η περίοδος αυτή διαμόρφωσε σε μεγάλο βαθμό τις διεθνείς σχέσεις για τις επόμενες δεκαετίες.
