Ο Β' Παγκόσμιος Πόλεμος και η επακόλουθη Κατοχή (1941-1944) επέφεραν στην Ελλάδα μια πρωτοφανή καταστροφή, αφήνοντας βαθιά σημάδια στην κοινωνία και την οικονομία της χώρας. Οι επιπτώσεις ήταν τόσο εκτεταμένες που διαμόρφωσαν την μεταπολεμική Ελλάδα για δεκαετίες.
Οικονομικά, η χώρα υπέστη ολική καταστροφή. Οι υποδομές, όπως δρόμοι, γέφυρες, λιμάνια και σιδηρόδρομοι, καταστράφηκαν συστηματικά από τις κατοχικές δυνάμεις και τις πολεμικές επιχειρήσεις. Η αγροτική παραγωγή μειώθηκε δραματικά λόγω των λεηλασιών, των καμένων εκτάσεων και της έλλειψης εργατικών χεριών και μέσων. Ο υπερπληθωρισμός εκτοξεύτηκε σε αστρονομικά επίπεδα, καταστρέφοντας την αγοραστική δύναμη και οδηγώντας σε ολοκληρωτική κατάρρευση της οικονομίας. Η πείνα, ιδίως τον χειμώνα του 1941-42, υπήρξε φρικτή, με εκατοντάδες χιλιάδες θύματα, κυρίως στις πόλεις, λόγω της δέσμευσης των τροφίμων από τους κατακτητές και του αποκλεισμού.
Κοινωνικά, οι επιπτώσεις ήταν εξίσου τραγικές. Ο αριθμός των νεκρών από μάχες, πείνα, εκτελέσεις και ασθένειες ήταν τεράστιος, αφήνοντας πίσω χιλιάδες ορφανά και χήρες. Παρατηρήθηκε έντονη εσωτερική μετανάστευση, καθώς οι κάτοικοι των αγροτικών περιοχών εγκατέλειπαν τα χωριά τους αναζητώντας επιβίωση στις πόλεις, οδηγώντας σε αύξηση της αστικοποίησης. Η κοινωνική δομή διαταράχθηκε, με την εμφάνιση νέων κοινωνικών προβλημάτων όπως η φτώχεια, η εξαθλίωση και η αύξηση της εγκληματικότητας. Η κοινωνία διχάστηκε βαθιά μεταξύ των δυνάμεων της Αντίστασης και των δωσίλογων, θέτοντας τις βάσεις για τον επερχόμενο Εμφύλιο Πόλεμο. Το ψυχολογικό τραύμα από τις φρικαλεότητες του πολέμου και της Κατοχής ήταν τεράστιο και επηρέασε γενιές Ελλήνων.