Ο ήχος είναι ένα μηχανικό κύμα, πράγμα που σημαίνει ότι χρειάζεται ένα υλικό μέσο για να διαδοθεί. Για να κατανοήσουμε γιατί δεν διαδίδεται στο κενό, πρέπει πρώτα να καταλάβουμε πώς λειτουργεί ο ήχος.
Όταν ένα αντικείμενο παράγει ήχο, στην πραγματικότητα δονείται. Αυτές οι δονήσεις μεταδίδονται στα γύρω μόρια του μέσου (π.χ. αέρας, νερό, στερεό). Τα μόρια αυτά αρχίζουν να δονούνται και μεταφέρουν την ενέργεια της δόνησης στα διπλανά τους μόρια, δημιουργώντας μια αλυσιδωτή αντίδραση. Έτσι, ο ήχος ταξιδεύει ως μια σειρά συμπιέσεων και αραιώσεων του μέσου.
Το κενό, από την άλλη πλευρά, είναι ένας χώρος όπου δεν υπάρχει σχεδόν καθόλου ύλη, δηλαδή δεν υπάρχουν μόρια. Σκέψου το διάστημα ανάμεσα στα αστέρια και τους πλανήτες – είναι σχεδόν απόλυτο κενό.
Επειδή ο ήχος χρειάζεται μόρια για να μεταφέρει τις δονήσεις του, η απουσία αυτών των μορίων στο κενό σημαίνει ότι δεν υπάρχει τίποτα για να δονηθεί και να μεταδώσει την ηχητική ενέργεια. Συνεπώς, ο ήχος δεν μπορεί να διαδοθεί καθόλου στο κενό. Είναι σαν να προσπαθείς να κολυμπήσεις χωρίς νερό.
Είναι σημαντικό να μην συγχέουμε τον ήχο με το φως. Το φως είναι ένα ηλεκτρομαγνητικό κύμα και μπορεί να διαδοθεί στο κενό, γι' αυτό και βλέπουμε το φως από τον Ήλιο και τα αστέρια. Ο ήχος όμως, ως μηχανικό κύμα, είναι θεμελιωδώς διαφορετικός και εξαρτάται από την ύπαρξη ενός μέσου.
