Η μετοχή ενεστώτα ενεργητικής φωνής στα Αρχαία Ελληνικά είναι μια λέξη που συνδυάζει χαρακτηριστικά ρήματος και επιθέτου. Περιγράφει μια ενέργεια που συμβαίνει ταυτόχρονα με την κύρια ενέργεια του ρήματος της πρότασης και κλίνεται όπως ένα επίθετο, συμφωνώντας σε γένος, αριθμό και πτώση με το ουσιαστικό που προσδιορίζει.
Ο σχηματισμός της εξαρτάται από το αν το ρήμα είναι θεματικό (σε -ω) ή αθεματικό (σε -μι):
**1. Για τα Θεματικά Ρήματα (σε -ω):**
* **Βήμα 1: Εύρεση του θέματος του ενεστώτα.** Αυτό το βρίσκουμε αφαιρώντας την κατάληξη -ω από το α' ενικό πρόσωπο του ενεστώτα. Για παράδειγμα, από το ρήμα «λύω», το θέμα είναι «λυ-». Από το «γράφω», το θέμα είναι «γραφ-».
* **Βήμα 2: Προσθήκη των καταλήξεων.** Στο θέμα του ενεστώτα προσθέτουμε τις καταλήξεις:
* **-ων** για το αρσενικό γένος
* **-ουσα** για το θηλυκό γένος
* **-ον** για το ουδέτερο γένος
* Έτσι, από το «λύω» έχουμε: λύ-ων, λύ-ουσα, λύ-ον. Από το «γράφω»: γράφ-ων, γράφ-ουσα, γράφ-ον.
* **Βήμα 3: Κλίση.** Το αρσενικό και το ουδέτερο κλίνονται κατά την γ' κλίση των επιθέτων, ενώ το θηλυκό κατά την α' κλίση.
**2. Για τα Αθεματικά Ρήματα (σε -μι):**
* **Βήμα 1: Εύρεση του θέματος του ενεστώτα.** Αυτό το βρίσκουμε αφαιρώντας την κατάληξη -μι από το α' ενικό πρόσωπο του ενεστώτα. Για παράδειγμα, από το ρήμα «τίθημι», το θέμα είναι «τιθ-». Από το «δίδωμι», το θέμα είναι «διδω-» (ή διδό-).
* **Βήμα 2: Προσθήκη των καταλήξεων.** Στο θέμα του ενεστώτα προσθέτουμε τις καταλήξεις:
* **-είς** για το αρσενικό γένος
* **-εῖσα** για το θηλυκό γένος
* **-έν** για το ουδέτερο γένος
* Έτσι, από το «τίθημι» έχουμε: τιθ-είς, τιθ-εῖσα, τιθ-έν. Από το «δίδωμι»: διδ-ούς, διδ-οῦσα, διδ-όν (με ομόλογη αλλαγή στο φωνήεν του θέματος).
* **Βήμα 3: Κλίση.** Όπως και στα θεματικά, το αρσενικό και το ουδέτερο κλίνονται κατά την γ' κλίση των επιθέτων, ενώ το θηλυκό κατά την α' κλίση.
