Η ηλεκτρική αντίσταση είναι η ιδιότητα ενός υλικού να εμποδίζει τη ροή του ηλεκτρικού ρεύματος. Φανταστείτε το σαν την τριβή σε έναν αγωγό: όσο μεγαλύτερη η τριβή, τόσο πιο δύσκολα περνάει το ρεύμα. Η αντίσταση μετράται σε Ohm (Ω). Κάθε υλικό έχει τη δική του αντίσταση, η οποία εξαρτάται από το είδος του υλικού, το μήκος του αγωγού, την επιφάνεια της διατομής του και τη θερμοκρασία του. Μεγαλύτερο μήκος ή μικρότερη διατομή σημαίνει μεγαλύτερη αντίσταση.
Ο νόμος του Ohm περιγράφει τη σχέση μεταξύ της τάσης (V), της έντασης του ρεύματος (I) και της ηλεκτρικής αντίστασης (R) σε ένα κύκλωμα. Η μαθηματική του διατύπωση είναι V = I * R. Εδώ, η τάση (V) μετράται σε Volt (V) και είναι η «ώθηση» που δίνει ενέργεια στα ηλεκτρόνια. Η ένταση του ρεύματος (I) μετράται σε Ampere (A) και είναι ο ρυθμός ροής των ηλεκτρονίων. Η αντίσταση (R) μετράται σε Ohm (Ω) και είναι το «εμπόδιο» στη ροή.
Ο νόμος του Ohm μας λέει ότι για ένα δεδομένο αντιστάτη, η ένταση του ρεύματος που τον διαρρέει είναι ανάλογη της τάσης που εφαρμόζεται στα άκρα του. Δηλαδή, αν αυξήσουμε την τάση, θα αυξηθεί και το ρεύμα, εφόσον η αντίσταση παραμένει σταθερή. Αντίστροφα, αν αυξήσουμε την αντίσταση, το ρεύμα θα μειωθεί για την ίδια τάση. Ο νόμος αυτός είναι θεμελιώδης για την κατανόηση και τον σχεδιασμό ηλεκτρικών κυκλωμάτων και ισχύει για τα λεγόμενα ωμικά υλικά.
