Ο Αόριστος στα Αρχαία Ελληνικά είναι ένας χρόνος που εκφράζει μια στιγμιαία, ολοκληρωμένη πράξη στο παρελθόν, χωρίς να δίνει έμφαση στη διάρκειά της. Είναι σαν ένα «στιγμιότυπο» μιας ενέργειας. Ωστόσο, δεν σχηματίζεται με έναν ενιαίο τρόπο για όλα τα ρήματα. Υπάρχουν δύο κύριοι τύποι: ο Αόριστος Α' (ή Αδύναμος/Σιγματικός) και ο Αόριστος Β' (ή Ισχυρός/Ριζικός).
Ο **Αόριστος Α'** είναι ο πιο κοινός τύπος. Ονομάζεται «σιγματικός» επειδή χαρακτηριστικό του γνώρισμα είναι η προσθήκη του συμφώνου -σ- ανάμεσα στη ρηματική ρίζα και τις καταλήξεις. Ο σχηματισμός του περιλαμβάνει την αύξηση (ε- στην αρχή του ρήματος για τους ιστορικούς χρόνους), τη ρηματική ρίζα, το -σ-, ένα θεματικό φωνήεν (συνήθως -α-) και τις δευτερεύουσες καταλήξεις. Για παράδειγμα, το ρήμα «λύω» (λύνω) σχηματίζει Αόριστο Α' «ἔλυσα». Εφαρμόζεται σε μεγάλο αριθμό ρημάτων και συχνά χρησιμοποιεί τη ρίζα του ενεστώτα.
Αντίθετα, ο **Αόριστος Β'** χαρακτηρίζεται από την απουσία του -σ- και συχνά από μια αλλαγή στη ρηματική ρίζα, η οποία μπορεί να είναι βραχύτερη ή διαφορετική από αυτή του ενεστώτα. Ονομάζεται «ισχυρός» ή «ριζικός» επειδή η μορφή του είναι πιο «αυτόνομη» και δεν βασίζεται σε ένα επιπλέον μόρφημα (-σ-). Ο σχηματισμός του περιλαμβάνει την αύξηση, τη ρηματική ρίζα (που έχει υποστεί αλλαγή), και απευθείας τις δευτερεύουσες καταλήξεις (που μοιάζουν με αυτές του Παρατατικού). Για παράδειγμα, το ρήμα «λαμβάνω» (παίρνω) σχηματίζει Αόριστο Β' «ἔλαβον».
Η κύρια διαφορά τους λοιπόν έγκειται στον **τρόπο σχηματισμού**. Ο Αόριστος Α' προσθέτει το -σ- και χρησιμοποιεί συχνά τη ρίζα του ενεστώτα, ενώ ο Αόριστος Β' αλλάζει τη ρίζα και δεν έχει -σ-. Σημασιολογικά, για ένα ρήμα που μπορεί να έχει και τους δύο τύπους (πράγμα σπάνιο, π.χ. φέρω -> ἤνεγκα (Α') / ἤνεγκον (Β')), δεν υπάρχει ουσιαστική διαφορά στο νόημα της πράξης. Η επιλογή του Αορίστου (Α' ή Β') είναι καθαρά μορφολογική και εξαρτάται από το ίδιο το ρήμα. Είναι σημαντικό να μάθει κανείς ποια ρήματα ανήκουν σε ποιον τύπο, καθώς δεν υπάρχει ένας γενικός κανόνας που να προβλέπει τον τύπο του Αορίστου για κάθε ρήμα.
