Ο ήχος είναι ένα κύμα που διαδίδεται μέσω ενός μέσου (όπως ο αέρας, το νερό ή ένα στερεό). Δύο βασικές ιδιότητες του ήχου που συχνά μπερδεύονται ή συγχέονται είναι η συχνότητα και το ύψος. Η συχνότητα είναι μια φυσική, αντικειμενική ιδιότητα του ηχητικού κύματος. Αναφέρεται στον αριθμό των πλήρων ταλαντώσεων ή κύκλων που πραγματοποιεί το κύμα ανά μονάδα χρόνου, και μετράται σε Hertz (Hz). Για παράδειγμα, 100 Hz σημαίνει ότι το κύμα ταλαντώνεται 100 φορές το δευτερόλεπτο.
Το ύψος του ήχου, από την άλλη πλευρά, είναι η υποκειμενική αντίληψη του ανθρώπινου αυτιού και εγκεφάλου για τη συχνότητα ενός ήχου. Είναι αυτό που μας κάνει να αντιλαμβανόμαστε έναν ήχο ως 'ψηλό' (οξύ) ή 'χαμηλό' (βαρύ). Η σχέση μεταξύ συχνότητας και ύψους είναι άμεση και ευθεία: όσο μεγαλύτερη είναι η συχνότητα ενός ηχητικού κύματος, τόσο πιο ψηλό (οξύ) αντιλαμβανόμαστε τον ήχο. Αντίθετα, όσο μικρότερη είναι η συχνότητα, τόσο πιο χαμηλό (βαρύ) είναι το ύψος του ήχου.
Για να το κατανοήσουμε καλύτερα, σκεφτείτε ένα μουσικό όργανο. Οι λεπτές χορδές ενός βιολιού, όταν ταλαντώνονται γρήγορα, παράγουν ήχους υψηλής συχνότητας, δηλαδή ήχους με ψηλό ύψος. Αντίθετα, οι παχιές χορδές ενός κοντραμπάσου ταλαντώνονται πιο αργά, παράγοντας ήχους χαμηλής συχνότητας, δηλαδή ήχους με χαμηλό ύψος. Παρόμοια, η φωνή ενός παιδιού έχει συνήθως υψηλότερη συχνότητα (και άρα ψηλότερο ύψος) από τη φωνή ενός ενήλικα άνδρα. Είναι σημαντικό να θυμόμαστε ότι η συχνότητα είναι η φυσική αιτία και το ύψος είναι το αντιληπτό αποτέλεσμα.
