Η αιτιατική πτώση (Akkusativ) στα γερμανικά χρησιμοποιείται κυρίως για να δηλώσει το άμεσο αντικείμενο μιας πρότασης, δηλαδή αυτό που δέχεται την ενέργεια του ρήματος. Επίσης, χρησιμοποιείται μετά από συγκεκριμένα ρήματα και προθέσεις. Ο σχηματισμός της είναι σχετικά απλός, καθώς οι αλλαγές αφορούν κυρίως το αρσενικό γένος στον ενικό αριθμό.
Συγκεκριμένα, οι οριστικές και αόριστες αντωνυμίες (άρθρα) αλλάζουν ως εξής:
- **Αρσενικό γένος (Maskulinum)**:
- Οριστικό άρθρο: **der** γίνεται **den** (π.χ., Ich sehe **den** Mann - Βλέπω τον άνδρα).
- Αόριστο άρθρο: **ein** γίνεται **einen** (π.χ., Ich kaufe **einen** Tisch - Αγοράζω ένα τραπέζι).
- **Θηλυκό γένος (Femininum)**:
- Το οριστικό άρθρο **die** και το αόριστο άρθρο **eine** ΔΕΝ αλλάζουν στην αιτιατική. (π.χ., Ich sehe **die** Frau - Βλέπω τη γυναίκα. Ich habe **eine** Katze - Έχω μια γάτα).
- **Ουδέτερο γένος (Neutrum)**:
- Το οριστικό άρθρο **das** και το αόριστο άρθρο **ein** ΔΕΝ αλλάζουν στην αιτιατική. (π.χ., Ich lese **das** Buch - Διαβάζω το βιβλίο. Er hat **ein** Auto - Έχει ένα αυτοκίνητο).
- **Πληθυντικός αριθμός (Plural)**:
- Το οριστικό άρθρο **die** και το αόριστο άρθρο (δεν υπάρχει αόριστο άρθρο στον πληθυντικό) ΔΕΝ αλλάζουν στην αιτιατική. (π.χ., Ich sehe **die** Kinder - Βλέπω τα παιδιά).
Επίσης, οι προσωπικές αντωνυμίες αλλάζουν στην αιτιατική. Για παράδειγμα: ich -> mich, du -> dich, er -> ihn, sie -> sie, es -> es, wir -> uns, ihr -> euch, sie/Sie -> sie/Sie. Είναι σημαντικό να απομνημονεύσετε αυτές τις αλλαγές. Οι κτητικές αντωνυμίες (mein, dein, sein, ihr, unser, euer, ihr) ακολουθούν τους ίδιους κανόνες με τα αόριστα άρθρα, δηλαδή μόνο το αρσενικό ενικού αλλάζει (π.χ., meinen, deinen).
